Soms dan overkomt het ons, we worden in onze dagelijkse doen opgeschrikt, omdat er iets anders aan de hand is. We worden zelf geraakt door ziekzijn. 

Het overkwam mij ook een tweede keer: borstkanker luidde het vonnis. Een andere keer, een hartinfarct. Dan staat niet alleen je wereld ondersteboven en word je een tijd lang geleefd- niet alleen door de behandelingen zelf- maar ook door de zorg om de behandelingen

Ik heb mogen ervaren hoe troostend, en steunend het dan kan zijn om te schrijven. 

Het gaf mij een houvast in de donkere tijd waar ik doorheen moest.

Daarna begint het opkrabbelen, verdwaasd om je heen kijken om te begrijpen dat waar je dan bent anders is dan wat je het hebt achtergelaten. Zo voelt dat én zo is het soms letterlijk. De tijd waarin mijn wereldje kleiner werd is het daarbuitenom gewoon doorgegaan.

Er kwam ook nog een ander gevoel bij en dat is dat er iets in míj veranderd was. Er was, lichamelijk en ook in beleving een duidelijk verschil ontstaan tussen voor en na het ziek zijn.

Ook hierbij heeft het schrijven mij geholpen. Het werd voor mij een steunpilaar en klankbord. 

Hoe dan daarna weer verder? Het leven leeft zijn leven en hoe pas je daar dan weer in?

Daarvoor moest ik opnieuw weten waar ik naartoe wilde, wat niet meer voor mij werkte.

Door mijn gedachtenspinsels op te schrijven en reflecterend te schrijven kreeg ik inzichten én geleidelijk aan ook weer overzicht. Het heeft mij vooruit geholpen en het schrijven werd voor mij een proces van helend schrijven.

Je pen bewegen om je gedachten en gevoelens te beschrijven,

• Ik voel mij geborgen als …
• Het is voor mij een gemis dat …
• Wat voor mij belangrijk is …
• Mijn krachtbronnen zijn …
• Wat schrijven nu voor mij betekent …

Lieve groet van Ellis

Wil je meer?   Aankondiging: Workshop Helend schrijven tijdens ziekzijn      januari 2027       eigenbalans.nl